Favoriet: Salta

Onder het genot van een glas wijn en heerlijke tapas in Café Bodega, een gezellige tapasbar naast ons kantoor in Gent, wisselen collega’s Katia en Arjo herinneringen uit aan prachtige plekken in de Argentijnse Andes.

Reis naar de Andes

Collega’s van onze kantoren in Amsterdam en Gent reizen de hele wereld over, maar steken ook regelmatig met de trein de grens tussen Nederland en België over. Ze werken dan een of meerdere dagen op ‘het andere kantoor’. Op die manier houden ze elkaar op de hoogte van de laatste ontwikkelingen in een bepaald land en de wensen van onze reizigers.

Na een dagje samenwerken duiken de Vlaamse Katia en Hollandse Arjo Café Bodega in, de gezellige tapasbar naast ons kantoor aan de Gentse Koningin Elisabethlaan. Onder het genot van een glas wijn en heerlijke tapas wisselen ze herinneringen uit aan prachtige plekken in de Argentijnse Andes.

‘Je bent ineens in een andere wereld, als je vanuit Buenos Aires of Córdoba in Salta arriveert’, zegt Katia, terwijl ze een Champiñon al ajillo uit het nog hete terracotta ovenschaaltje vist. ‘Het ene moment sta je in een Europees aandoende stad, het volgende moment word je omringd door de eeuwenoude cultuur van de Andes. De meeste Salteños komen oorspronkelijk uit Bolivia. Dat verklaart het enorme verschil in sfeer. Ik ben meteen naar de Plaza de 9 Julio gewandeld en heb daar op een terras het kleurrijke leven aan mij voorbij laten trekken.’

Koloniale pracht

Katia had op het plein een bezoek gebracht aan het bonte interieur van de pastelroze kathedraal. En aan de Iglesia San Francisco (foto). Met zijn ranke toren en contrasterende kleuren – ossenbloedrood, geel en wit – springt de laatste op een blok van de Plaza 9 de Julio meteen in het oog. Met al die pilaren en guirlandes lijkt hij wel een verjaardagstaart. De toren van drieënvijftig meter zou de hoogste van Zuid-Amerika zijn. Door de wirwar aan elektriciteitskabels is hij wat lastig te fotograferen. Zo bont als hij van buiten is, zo sober is de kerk van binnen. In het bijbehorende klooster worden wel eens expostities gehouden.

Ook Arjo heeft heerlijk door Salta gezworven. 'Heel schools ben ik bijna alle musea uit de reisgids afgelopen. Daarbij werd ik toch wel een paar keer aangenaam verrast. Zoals in het kleine privémuseum Arte Etnico Pajcha. Daar leerde ik het verhaal kennen van de tien zeventiende-eeuwse schilderijen met gewapende engelen, waarvan ik er een dag later negen zou zien hangen in het kerkje van Uquia.

Een van de schilderijen bleek ooit tijdens een expositie in Buenos Aires te zijn gestolen. Ze hebben geen idee hoe dat heeft kunnen gebeuren. En waar het is gebleven.... Maar het gegeven, gewapende engelen, waar zou dat vandaag komen?

Het verfrissende museum voor moderne kunst op het centrale plein bracht me met zijn afwisselende tentoonstelling terug naar het Salta van hier en nu.'

Kinderen van ijs

‘Wat je absoluut niet mag missen is het MAAM (Museo de Arqueología de Alta Montaña). Het is even zoeken naar de ingang, zo tussen de terrassen op de Plaza 9 de Julio, maar de tentoonstelling is prachtig. Hij gaat over de ijsmummies van drie kinderen die in 1999 op de Llullaillaco vulkaan zijn gevonden. Een jongetje van zeven jaar en twee meisjes, van ongeveer zes en vijftien jaar oud.

In het Incarijk van de vijftiende eeuw zijn ze waarschijnlijk uitgekozen vanwege hun uitzonderlijke schoonheid, naar de hoofdstad Cuzco in Peru gereisd om enkele religieuze rituelen te ondergaan om ten slotte in een rechte lijn, dus niet over de Koninklijke Route, terug te reizen naar Salta. Daar zijn ze op de vulkaan geofferd aan de goden.

De kleren die ze droegen en de voorwerpen die ze bij zich hadden zijn in het ijs perfect bewaard gebleven. Het kleurrijke textiel, de kleine poppetjes van schelp, zilver en been, met veren versierd (foto), het puntgaaf aardewerk. De details zijn heel bijzonder, hoewel de voorwerpen in het museum nogal zacht zijn aangelicht. Je moet dus goed kijken. Aan het eind van de tentoonstelling zie je dan een van de drie kinderen in een gekoelde vitrine zitten - ze worden nooit tegelijk aan het publiek getoond.

Het is een aangrijpende confrontatie: de pluizige haren van de jongen, het vertrokken gezicht van het meisje dat door de bliksem was getroffen, de gebalde vuisten waarop de textuur van de huid nog duidelijk zichtbaar is, de schoentjes om hun voeten... Je vraag je af of het nu nog wel kan, het op deze manier tentoonstellen van een individu.'

Via de Salinas Grandes naar Purmamarca

Vanuit Salta reisde Katia twee dagen lang in internatioanaal gezelschap door de bergen en valleien ten noorden van de stad.

'We reden eerst door bontgekleurd landschap naar de Quabrada de Torro. De beroemde Tren de las Nubes steekt hier het rivierdal over. De ijzeren spoorbrug leent zich prima voor een paar mooie foto's. In San Antonio de Cobres, het kleine dorpje waar die hoogste spoorlijn ter wereld begint, heb ik heerlijk geluncht: lamasteak met papitas andinas en zelfgemaakte limonade.

Daarna reden we al slingerend door de bergen naar de Salinas Grandes (foto). Dit uitgestrekte zoutmeer is weliswaar niet zo gaaf als dat van Uyuni in Bolivia, maar het blijft indrukwekkend, zo'n witte vlakte. En ook hier kun je bijzondere foto's maken. Via de duizelingwekkende Cuesta de Lipán reden we aan het eind van de middag naar het dorpje Purmamarca.

De volgende ochtend heb ik daar de zon zien opkomen boven de Cerro de los Siete Colores: de berg met de zeven kleuren. Het is even zoeken naar de juiste plek om de elektriciteitsdraden te vermijden, maar de moeite wordt rijkelijk beloond. De kleuren van het landschap komen helemaal tot leven. Op de centrale Plaza heb ik vervolgens een paar souvenirs gekocht. Er is van alles te koop: kleden, truien, sjaals en handschoenen. Daarna was het tijd voor de lunch.’

'Een wandeling rondom de Cerro de Siete Colores duurt ongeveer anderhalf uur,' vult Arjo aan. 'Je volgt het irrigatiekanaal, of de bordjes 'Passeo de los Colorados', en dan het zandpad tegen de klok in. Het is een mooie route en wijst zich vanzelf. Het met je eigen huurauto rondrijden door deze streek moet trouwens helemaal fantastisch zijn.'

La Quebrada de Humahuaca

Na te hebben geluncht op het plein van Purmamarca reisde Katia binnen een halfuur naar Tilcara: 'Vanaf het oude Incafort op de heuvel, de pukará, heb je een prachtig uitzicht over de Humahuaca vallei. Overal om je heen staan enorme cactussen (foto). En als je wilt kun je aan de voet van de heuvel ook nog de botanische tuin bezoeken.'

Arjo verbleef er tijdens zijn bezoek in een aangenaam hotel: 'Het relaxte Tilcara is net als Purmamarca een typisch Andesdorpje, met van die lage huisjes aan ongeplaveide straatjes, een kerkje op het centrale plein en een paar cafés en restaurants. Vanuit Tilcara ben ik over de waanzinnig mooie Puna Jujeña - via Humahuaca, Abra Pampa en La Quiaca - naar Bolivia gereisd. Maar de meeste reizigers gaan eerst naar Humahuaca, het volgende dorpje, om daarna weer terug te keren naar Salta.'

'Tussen Tilcara en Humahuaca passeer je de Steenbokskeerkring en Uquia, waar dat kerkje met die geharnaste en gewapende engelen staat. Toen ik er was hingen er maar drie van de negen,' zegt Katia. 'Als je op tijd in Humahuaca bent kun je er om twaalf uur onder oorverdovend klokgelui een houten beeld van Francisco de Solano uit een nis van het stadhuis zien komen. Die pop zegent dan de toeschouwers die zich op het plein hebben verzameld.'

Een stukje aardappel prikkend uit het schaaltje patatas bravas vertelt Arjo dat hij in Humahuaca ook nog de trappen van het kolossale Monumento de la Independencia is opgeklommen. Het monument zelf is niet echt indrukwekkend, maar als je eenmaal boven bent heb je - wederom, het wordt bijna voorspelbaar - een fantastisch uitzicht over de omgeving.

Vanuit Humahuaca reisde Katia linea recta terug naar Salta: 'Dat zijn best lange afstanden. Ik zou reizigers toch aanraden om voor de hele vallei ten noorden van Salta minstens twee nachten uit te trekken. Het is er gewoon veel te mooi.'

Naar het zuiden: Cafayate & Cachi

Ten zuiden van Salta werd Katia, net als Arjo, verrast door de Quebrada de las Conchas, ofwel de vallei van de schelpen. Quebrada betekent ravijn, kloof of breuk.

'Ook hier heeft het landschap van die felle kleuren en grillige vormen. Heel bijzonder zijn die ronde, uitgesleten ruimtes, zoals de Garganta del Diablo (foto) en het Anfiteatro. Gebruik er behalve je ogen ook je oren: ze hebben een fantastische akoestiek. Aan het eind van de Quebrada de las Conchas kom je uit bij de beroemde Ruta 40, bij het dorpje Cafayate. Tijdens de lunch heb ik daar een hamburger van quinoa geprobeerd.

Dat typische Andesgraan wordt op deze hoogte veel verbouwd. Net als de druiven trouwens. In een bodega in de buurt van Cafayate heb ik tijdens een rondleiding allerlei soorten wijn geproefd. De streek staat bekend om de witte Torrontés wijn, maar er worden ook rode wijnen gemaakt van de Cabernet Sauvignon en Malbec.'

Waar Arjo vanuit Cafayate rechtstreeks terugkeerde naar Salta, reisde Katia eerst naar Cachi. 'Onderweg zag ik in het Nationale Park Los Cardones duizenden cardón cactussen. Deze kaarsrechte cactussen kunnen wel zes tot acht meter hoog worden. Cachi zelf ligt in een sprookjesachtig landschap aan de voet van de witte El Nevado (foto hieronder). Het hele jaar door heerst er een heerlijk klimaat. Het achttiende-eeuwse kerkje is gemaakt met cactushout. Dat materiaal wordt wel vaker gebruikt voor gebouwen en meubels. Ik ben dezelfde dag nog doorgereisd naar Salta. Ik val vast in herhaling als ik zeg dat ik veel langer in dit prachtige deel van Argentinië had willen blijven.'

Daarover zijn Katia en Arjo het eens. Ze besluiten het glas te heffen: 'Op Salta en omgeving'.

Hoe kom je er?

Met een nachtbus of binnenlandse vlucht reis je van Buenos Aires, Córdoba en San Pedro de Atacama (Chili) naar Salta. Daarvandaan kun je dagtochten maken naar Purmamarca, Humahuaca en Cafayate. Die excursies duren de hele dag.

Er is zo veel moois te zien in dit deel van Argentinië dat we je aanraden er voldoende dagen voor uit te trekken. Met je eigen huurauto kun je vanuit Salta een mooi rondje maken langs Cafayate, Cachi en Purmamarca.

Het mooist zou natuurlijk zijn om over de onvergetelijke Ruta 40 door te rijden naar Mendoza, of verder....

YourWay2GO brengt je naar Salta via de volgende rondreis:

Argentinië, Chili & Bolivia (22 dagen)

De omgeving van Salta verken je op je gemak met je eigen huurauto tijdens:

Ruta 40 (14 dagen) en Noord-Argentinië (18 dagen)

Onze rondreizen kun je naar wens aanpassen door op het aantal dagen, de hotels en excursies te klikken.